Denkend aan Veghel * foto- & tekstproject

        

Denkend aan Veghel

Denkend aan Veghel is een nog lopend foto- & tekstproject waarin René, samen met kunstenaar Jasmine de Vries van Photo Jasmine, plekken in Veghel opzoekt met een eigen zeggingskracht en historie.

Deze plekken worden ingevuld door de “acteur” René, in een – op die plek – passende setting. Jasmine maakt er prachtige doorkijkjes en stadsgezichten van. René heeft sommige foto’s gelardeerd met teksten.

Het project is nog volop in ontwikkeling. Graag horen wij van u, wat u ervan vindt. En wellicht heeft u aanvullende ideeën of plekken waar dit werk tentoongesteld kan worden.

  Stuurt u ons een berichtje?  info@mrpoehaa.nl

Fotografie Jasmine de Vries
Tekst en idee  René Hildesheim

Inspiratiebron ; vrij naar Hendrik Marsman

Denkend aan Veghel zie ik Aa en Willemsvaart traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbaar hoge silo’s als hooge wijzers aan den einder staan.

En in de geweldige ruimte verzonken. De fabrieken verspreid door het land, boomgroepen, dorpen, silo’s en fabrieken kranen en wegen in een grootsch verband.

De lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in grijze veelkleurige dampen gesmoord.

En in het hele dorp wordt de roep om vernieuwing van voedsel en cultuur aangegaan en gehoord!

De Hendel 

De hendel die alles in beweging zet 
en tegelijkertijd tot stilstand noopt.

Hoe je hier kan zijn, 
door een vergeten tijd loopt.

Hoe jij stuurman kapitein, 
baas over je eigen fantasie
kan spelen en genieten, 
in deze fabriek zo vol historie ....

De belofte van een toekomst, 
een nieuw begin.
En ik mag alles in gang zetten,
de hendel bedienen ......

Volgens mijn eigen zinnen en wetten, 
ik heb er zo zin in. 

Veghel 2018 ©René 

Aa

Zacht voert de Aa  langs mijn minzaam Veghel.

Op weg naar B of wellicht nog verder.

Woest gaat zij langs de Blauwe Kei en

Vaticaan ….

Het water koud en bruisend als een levensader

Voor land en vee

Een Cultuurader doorsnijdt de Meierij.

Aan haar oevers, kasteel en festival, genoeglijk verpozen

Op jou te kanoën, dobberend met de stroom of ertegen in.

Uitdagend tot poëtische gedachten en vergezichten.

Zacht voert de Aa langs mijn minzaam Veghel

 

 

 

 

Voedsel fabriek

Weg te dromen in deze, fabriek vol voedsel 

Liggend op de jute zak

Komen ze langs, de noeste arbeiders uit het verleden.

En de vluchtige foodzoekers uit het heden.

Waar een Blauwe Kei vanuit een Phoenix met een groot hoofd als een Jumbo zijn plek inneemt.

Waar de tijd nog aandacht heeft en teemt.

Waar je via deze vaart zo binnenkomt in deze wereld

van cultuur en idee.

Dat alles stroomt door je hoofd, liggend

op een jute zak van de CHV.

 

 

Tijd nemen     tijd krijgen  

De tijd zal het leren     tijd vinden

De tijd beleven !

 

 

 

 

Zo maar 

Zo maar een plek in Veghel

Een vergeten sjoel om de hoek van de markt

Lang een veilige plek voor velen.

Dwars door alle mogelijke getto’s

Op zoek naar een warme plek

Waar mensen vroom en gulzig waren

Mijn oom kwam ik hier tegen, mijn achternicht, mijn familie.

Ze leefden en zijn hier allemaal

Hier verderop ben ik gaan wonen

Waar nu het plein en haven is gemaakt

Dat andere plein verderop met zijn geschiedenis, waar vele joodse families werkten

In lompen en handel in zakken, maar vooral het leven.

Italiaanse ijssalon en trattoria nemen het stokje over.

Mazzel en broche voor de hele mispoge!

(Jiddische gelukwens voor vrienden of familie, je wenst iemand veel geluk in handel en leven)